این توشه اے ست کــ ه از دَربـان حَـرم مُحَرم الـحَرام گرفتیـم:

سینـــه کــه می زدیـم



انـگار کــه در می زدیم بــه در ِ قلب مان..

.


.


.


ببین!



کودک دلـم..،


تاکیـد می کنـم



پس از این دو مـاه،



از عشـق بیامـوز کـه

در،جــز بـــه روے این نامـها وا نمی کنـی...





یـــــــــــــــا حســـــــــین!!